Trwa ładowanie proszę czekać ...

Agresja o podłożu lękowym

16 listopada 2016

Psy to zwierzęta, które generalnie rzecz ujmując odbierane są dość pozytywnie. Niestety, jednak dużo osób ma uprzedzenia do tych zwierzaków, zwykle z powodu jakiś traumatycznych wspomnień związanych z agresją u psów. Agresja u psów to ogromny problem, jednak aby z nim walczyć musimy najpierw dowiedzieć się, co jest przyczyną agresywnego zachowania u naszego pupila. Poniżej znajdziesz krótki artykuł dotyczący agresji o podłożu lękowym. Przeczytaj koniecznie!


Zacznijmy od tego, że badania dowodzą, że agresja jest zachowaniem wrodzonym. Doskonale ukazuje to eksperyment prowadzony na szczurach hodowanych w izolacji. Po wprowadzeniu do klatki takiego szczura innego osobnika, intruz zostawał zaatakowany. Musisz wiedzieć, że u izolowanych szczurów, które nie miały styczności z innymi osobnikami swojego gatunku występował ten sam wzorzec groźby i ataku, jaki stosują doświadczone szczury. Natomiast inny eksperyment pokazał coś zupełnie odwrotnego. Warto wspomnieć o tym, że biolog Zing Yang Kuo próbował udowodnić, że koty nie łowią i nie zabijają szczurów instynktownie. Co ciekawe hodował on kociaka i szczura w jednej klatce. Następnie okazało się, że kot nie napastował szczura, a nawet się z nim zaprzyjaźnił. Dodatkowo, gdy dano mu okazję do polowania nie chciał łowić ani zabijać innych szczurów. Musisz wiedzieć, że wniosek z tych dwóch eksperymentów jest taki, że agresja jest wrodzona, ale można ją modyfikować przez doświadczenie.


Przede wszystkim próbując zdefiniować agresję patrząc przez pryzmat zachowania się innych zwierząt (szczególnie uwzględniając psy), żeby za bardzo nie wyolbrzymiać tego pojęcia najlepiej chyba przedstawić agresję jako działania, które stwarzają ryzyko wyrządzenia szkody innemu osobnikowi. Warto wspomnieć, że Alexa Capra uważa, że celem agresji nie zawsze jest zwiększenie dystansu. Bywa, że czasami jest nim na przykład uzyskanie pewnej reakcji. Generalnie rzecz ujmując rodzajów agresji jest bardzo wiele, gdyż każdy z nich ma inną etiologię. Nie zmienia to jednak faktu, że jedna cecha dla każdego rodzaju jest wspólna, są to zachowania naturalne, wpisane w repertuar psich zachowań. Natomiast w książce Bogdana Sadowskiego „Biologiczne mechanizmy zachowania się ludzi i zwierząt” czytamy, że zachowaniem agresywnym i obronnym zwierząt sterują ośrodki układu limbicznego. Przede wszystkim spełniają one trzy funkcje: wybierają taktykę działania, która najbardziej odpowiada danej sytuacji, analizują sytuację pod względem zagrożenia, uruchamiają reakcje behawioralne.


Trzeba przyznać, że patrząc z ewolucyjnego punktu widzenia najważniejszą rzeczą dla osobnika danego gatunku jest przetrwanie, dlatego też lęk przed zranieniem jest najczęstszą przyczyną agresji u psów.