Trwa ładowanie proszę czekać ...

Wrzody u psa

16 listopada 2016

Niestety, ale coraz częściej trafiają do lecznicy właściciele z psami, u których zdiagnozowano wrzody żołądka. Zazwyczaj pojawia się wtedy zdziwienie u opiekunów i pytanie, czy jest to możliwe, aby pies cierpiał na to schorzenie? Rzecz jasna, odpowiedź brzmi: tak!, gdyż każde zwierzę może cierpieć na tę przypadłość. Poniżej znajdziesz krótki poradnik, dotyczący tego, jak wygląda pojawienie się wrzodów u psa oraz jak z tym walczyć. Przeczytaj koniecznie!


Zacznijmy od tego, że wrzody to zmiany dotykające nie tylko żołądka, ale również dwunastnicy, czyli początkowego odcinka jelit cienkich. Generalnie rzecz ujmując rozwijają się one w różnym tempie, gdyż początkowo pojawia się tylko zaczerwienie i stan zapalny błony śluzowej, następnie nadżerka, a w konsekwencji wrzód. Musisz wiedzieć, że kwaśne środowisko panujące w żołądku, stworzone przez kwas solny, pepsynę, czyli enzym trawiący pokarm oraz inne czynniki, mogą prowadzić nawet do przerwania ściany żołądka lub dwunastnicy. Trzeba przyznać, że przyczyn wpływających na rozwój wrzodów w obrębie żołądka i dwunastnicy jest wiele. Przede wszystkim jednak wymienić możemy na pierwszym miejscu błąd, jaki popełnia właściciel podając leki przeciwbólowe psu, który ma np. podwyższoną temperaturę, bez wcześniejszej konsultacji z weterynarzem. Zdecydowanie jest to jedna z częstszych przyczyn tych zmian. Niestety, ale nawet jednokrotne podanie takiego środka może doprowadzić do owrzodzenia a nawet perforacji żołądka.


Warto wspomnieć o tym, że istnieją także inne przyczyny, takie jak zła dieta, stres (w szerokim tego słowa znaczeniu), małe ciała obce, które drażnią w sposób stały błonę śluzową. Dodatkowo istnieją również przyczyny powstania wrzodów leżące po stronie lekarza weterynarii, na skutek łączenia ze sobą niesteroidowych leków przeciwzapalnych ze steroidowymi. Koniecznie jednak trzeba tu zaznaczyć, że zdarzają się bardzo wrażliwi pacjenci, u których nawet jednokrotne podanie silnego leku niesteroidowego przeciwzapalnego może powodować owrzodzenie. Gdy taka sytuacja ma miejsce to lekarz nie jest w stanie przewidzieć skutków terapii.


Generalnie rzecz ujmując objawy, jakie towarzyszą tej jednostce chorobowej są zróżnicowane. Na początku zwykle pojawia się niechęć do przyjmowania pokarmu, apatia i posmutnienie psiaka, niechęć do poruszania się, podkasany brzuch. Potem występują wymioty zawierające czarne smużki, czyli strawioną w żołądku krew, wydostająca się z otwartych wrzodów. Trzeba przyznać, że ilość tej krwi może być różna, zależne jest to od stopnia zaawansowania zmian. Przede wszystkim do najbardziej charakterystycznych objawów zaliczamy również kał podbarwiony krwią. Dodatkowo krew może być strawiona- wówczas kał jest barwy ciemnej, fusowatej, bądź też niestrawiona- kał zabarwiony jest wtedy na kolor czerwony. Zazwyczaj na tej podstawie możemy wstępnie stwierdzić lokalizację krwawienia. Natomiast jeżeli kał jest barwy czerwonej, to krwawienie pochodzi najprawdopodobniej z dwunastnicy - z racji tego, że nie występuje tu kwas solny, który trawi krew zmieniając jej kolor na czarny. Dzięki temu wiemy, kiedy krwawienie pochodzi z żołądka.